άρθρο του Γ.Μπαλάφα, μέλος Πολιτικής Γραμματείας Συνασπισμού στην εφημερίδα ΝΙΚΗ 18/4/2010
-Οι πρόσφατες συλλήψεις των αυτοαποκαλούμενων «κοινωνικών αγωνιστών» του «Επαναστατικού» Αγώνα, αλλά και η δολοφονία του 15χρονου μετανάστη από το Αφγανιστάν από βόμβα που είχε τοποθετήσει και ενεργοποιήσει κάποια άλλη παρόμοια οργάνωση, επαναφέρουν τα ερωτηματικά γύρω από την τρομοκρατία και τις τρομοκρατικές οργανώσεις.
Στο παρόν άρθρο αναφερόμαστε σε ενέργειες και δράσεις, βίαιες και ένοπλες, με τις οποίες επιδιώκεται, με ακραία εγκληματικότητα, η παρέμβαση στους κοινωνικούς και πολιτικούς ανταγωνισμούς.
Μαζί με την αυτονόητη και απόλυτη καταδίκη των φαινομένων αυτών από την πλευρά της Αριστεράς, οφείλουμε να στρέψουμε την προσοχή μας στον πολλαπλασιασμό και στην ένταση των τρομοκρατικών ενεργειών που εκδηλώνονται στη φάση που διανύουμε.
-Παρά τις κατά καιρούς βαρύγδουπες δηλώσεις αρμοδίων υπουργών ότι η τρομοκρατία, με την μία ή την άλλη μορφή, «είναι ένα κεφάλαιο που έκλεισε αμετάκλητα», υφίστανται σήμερα – και στη χώρα μας – οι συνθήκες που δημιουργούν ένα πεδίο στο οποίο προστρέχουν οι τρομοκράτες για την εξεύρεση του δικαιολογητικού λόγου των ενεργειών τους. Κα αυτό το πεδίο το διαμορφώνουν η κρίση, η ανασφάλεια, η κοινωνική αβεβαιότητα και η περιθωριοποίηση μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων, ιδιαίτερα νεώτερων ηλικιών, η απαξίωση του πολιτικού συστήματος και των θεσμικών του εκπροσωπήσεων.
Η μονοσήμαντη και λειψή ανάγνωση της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας από πλευράς τρομοκρατικών οργανώσεων και η άρνηση των μαζών να τις παρακολουθήσουν και να τις ακολουθήσουν, τις οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι μάζες χρειάζονται αφύπνιση. Οι εγκληματικές τους πράξεις, με την επιστράτευση ιδεολογημάτων και ενός μεσσιανικού παραληρηματικού λόγου, αφυδατωμένες από μια μαζική απεύθυνση, επιλέγουν τη συμβολική κίνηση, την ατομική, την επιλεκτική, την συμπτωματική στόχευση.
Η περιφρόνηση της ανθρώπινης ζωής, η συνεπακόλουθη πλήρης περιφρόνηση των ίδιων των μαζών, στερεί τις τρομοκρατικές ενέργειες από την επιδιωκόμενη πολιτική ή, ειδικότερα, χειραφετητική επίφαση και αποκαλύπτει την πραγματική τους ουσία, δηλαδή το έγκλημα.
-Η σύγχρονη Αριστερά, σε όλες της ουσιαστικά τις εκφάνσεις, ιδιαίτερα μετά τις τραγικές εμπειρίες των δύο παγκόσμιων πολέμων, έχει θεωρητικά και πρακτικά υιοθετήσει τον δημοκρατικό, τον ειρηνικό, τον κοινοβουλευτικό δρόμο για το σοσιαλισμό.
Το χειραφετητικό πρόταγμα της σύγχρονης Αριστεράς, ο σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία, βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τη χρήση βίας, επιλέγει τη μη βία και, επομένως, θεωρεί την τρομοκρατία και την τρομοκρατική δράση ως εχθρό και αντίπαλο.
Οσο κι αν καταδικάζει κανείς το νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό, με κανένα τρόπο δεν μπορεί να ταυτιστεί ή να υιοθετήσει τo τροπάριo της τρομοκρατίας, που αφανίζει ανθρώπινες ζωές, σπρώχνει σε πλήρη αδιέξοδα τμήματα της νεολαίας και λειτουργεί απόλυτα αποπροσανατολιστικά σε καίριες στιγμές της κοινωνικής διαλεκτικής.
-Ένα καίριο ερώτημα αναδεικνύεται. Μπορούμε να πολεμήσουμε την τρομοκρατία, ως πολίτες, ως κοινωνία, ως Αριστερά; Και με ποια μέσα; Με ποια όπλα;
Δεν χωρά αμφιβολία ότι υπάρχει ο ρόλος των δυνάμεων (αστυνομία, ειδικές δυνάμεις κλπ) που έχουν ταχθεί στην υπεράσπιση της ζωής και της ασφάλειας των πολιτών. Στο πεδίο αυτό εκδηλώνονται ζητήματα αποτελεσματικότητας, αλλά και σεβασμού των ατομικών ελευθεριών, που συναρτώνται με σοβαρά ελλείμματα στην εκπαίδευση, στη σχέση με τους πολίτες, στη διαμορφωνόμενη ψυχολογία, στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, στον εκδημοκρατισμό των σωμάτων ασφαλείας.
Όμως, η πιο ουσιαστική και σε βάθος αντιμετώπιση του φαινομένου της τρομοκρατίας, περνάει μέσα από την ενίσχυση του δίπτυχου «Ελευθερία και Ισότητα» μέσα στην κοινωνία.
Αυτό σημαίνει ότι απαντώ στην τρομοκρατία με περισσότερη δημοκρατία. Με υπεράσπιση και ενίσχυση των δημοκρατικών ελευθεριών, εκείνων των ελευθεριών που καθιστούν την κοινωνία μας «ανοιχτή» και άξια υπεράσπισης. Δεν σημαίνει αστυνομοκρατία στις γειτονιές, ούτε ενεργοποίηση των καμερών, ούτε αστυνομικές επιχειρήσεις που οδηγούν σε «κλέφτες και αστυνόμους» στα στενά των Εξαρχείων.
Αυτό σημαίνει ότι απαντώ στην τρομοκρατία με συνεχή μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, με πόλεμο ενάντια στη φτώχεια, την ανέχεια, την περιθωριοποίηση, με μέτρα ενάντια στην ανεργία των νέων ανθρώπων.
Με ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, μέσα από την εκ νέου άνθηση της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς.
Αυτή είναι η πολιτική που απομονώνει τους τρομοκράτες, τους στερεί από επιρροή και οπαδούς, τους ξεκόβει από κοινωνικές και πολιτικές ρίζες.
Αυτή είναι η πολιτική της Αριστεράς, του Συνασπισμού αν θέλετε, που καλείται να διοχετεύσει την απόλυτα δικαιολογημένη στις μέρες μας κοινωνική δυσαρέσκεια και αγανάκτηση ,σε δρόμους μαζικούς, δημιουργικούς, αγωνιστικούς.
-Μια τελευταία παρατήρηση. Στην αρχή του άρθρου αναφέρθηκα σε δηλώσεις για την τρομοκρατία σαν «ένα κεφάλαιο που έκλεισε αμετάκλητα». Φωτογράφισα, φυσικά, τον κ.Χρυσοχοϊδη. Αλήθεια, δεν σκέφτεται ο κ.Υπουργός ότι οι πρόσφατες συλλήψεις έπληξαν, οπωσδήποτε, αλλά δεν εξάρθρωσαν την τρομοκρατία;
Ιδιαίτερα θύλακες με δράση δεκαετιών, πολύ επιθετικούς και επικίνδυνους;
Γιάννης Μπαλάφας
μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ
e-mail: mpalafas@syn.gr
Κείμενο πρωτοβουλίας στελεχών του ΣΥΝ, που κατατέθηκε στη συνεδρίαση της ΚΠΕ για μια προωθητική σύνθεση και δημιουργική επανεκκίνηση του κόμματος, στο πλαίσιο της προσυνεδριακής διαδικασίας για το 6ο Συνέδριο του ΣΥΝ
Υπάρχει και άλλος δρόμος
Η Κυβέρνηση λέει: «Τα μέτρα είναι σκληρά, αλλά εντελώς αναγκαία. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει».
Εμείς συμφωνούμε ότι υπάρχει πρόβλημα. Μπορούμε να δεχθούμε ότι πρέπει να αυξηθούν τα έσοδα , ότι πρέπει να μειωθεί το έλλειμμα.
Εμείς όμως πιστεύουμε ότι για όλα αυτά υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν της Κυβέρνησης.
Και αυτό δεν είναι γενικολογίες, είναι συγκεκριμένες θέσεις, εναλλακτικές προτάσεις για την αύξηση των εσόδων και μείωση των δαπανών:
1. Μείωση των υπέρογκων στρατιωτικών δαπανών εδώ και τώρα
(Κυριακάτικη «Ε» 28.2.10: «Το έλλειμμα μπορεί να μειωθεί κάτω του 10% με περικοπή των υπέρογκων στρατιωτικών δαπανών)
2. Φορολογία των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Εκκλησίας, όπως φορολογούνται όλοι οι Έλληνες.
3. Φορολόγηση των υπερκερδών των Τραπεζών.
4. Φορολόγηση των κερδοφόρων επιχειρήσεων, με αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών στα επίπεδα που ήταν (40%) πριν τον μειώσει η Κυβέρνηση της ΝΔ στο 25%.
Έτσι, αντί να κόβουμε μισθούς, συντάξεις επιδόματα, κ.λπ., αντί να αυξάνουμε ΦΠΑ, καύσιμα, ΔΕΚΟ, κ.λπ., αντί να κόβουμε τις ενισχύσεις των ασφαλιστικών ταμείων, κ.λπ., κ.λπ., ας στρέψουμε την επιβάρυνση σε όσους μέχρι σήμερα εισφοροαπαλλάσσονται, φοροαπαλλάσσονται με προκλητικό τρόπο
Η λογική μας, που είναι στον αντίποδα της λογικής της Κυβέρνησης, αλλά και της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, δεν απαιτεί «επανάσταση», δεν απαιτεί «σοσιαλισμό», το μόνο που απαιτεί είναι πολιτική βούληση από τους κυβερνώντες να συγκρουστούν με ορισμένα συμφέροντα και να μη ρίξουν όλα τα βάρη στους εργαζόμενους.
Και κάτι ακόμη που έχει να κάνει με την παραπληροφόρηση και την τρομοκράτηση, για να περάσει η λογική του μονόδρομου.
Η Ε.Ε. λειτουργεί προς τη χώρα μας με μία λογική νεοφιλελεύθερης δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά δεν υποδεικνύει ή επιβάλλει πώς θα γίνει η μείωση του ελλείμματος, αν θα γίνει με τη μείωση των μισθών, ή θα γίνει με έσοδα από την φορολόγηση της μεγάλης εκκλησιαστικής περιουσίας.
Γιάννης Μπαλάφας, μέλος Π.Γ. του ΣΥΝ
Εμείς συμφωνούμε ότι υπάρχει πρόβλημα. Μπορούμε να δεχθούμε ότι πρέπει να αυξηθούν τα έσοδα , ότι πρέπει να μειωθεί το έλλειμμα.
Εμείς όμως πιστεύουμε ότι για όλα αυτά υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν της Κυβέρνησης.
Και αυτό δεν είναι γενικολογίες, είναι συγκεκριμένες θέσεις, εναλλακτικές προτάσεις για την αύξηση των εσόδων και μείωση των δαπανών:
1. Μείωση των υπέρογκων στρατιωτικών δαπανών εδώ και τώρα
(Κυριακάτικη «Ε» 28.2.10: «Το έλλειμμα μπορεί να μειωθεί κάτω του 10% με περικοπή των υπέρογκων στρατιωτικών δαπανών)
2. Φορολογία των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Εκκλησίας, όπως φορολογούνται όλοι οι Έλληνες.
3. Φορολόγηση των υπερκερδών των Τραπεζών.
4. Φορολόγηση των κερδοφόρων επιχειρήσεων, με αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών στα επίπεδα που ήταν (40%) πριν τον μειώσει η Κυβέρνηση της ΝΔ στο 25%.
Έτσι, αντί να κόβουμε μισθούς, συντάξεις επιδόματα, κ.λπ., αντί να αυξάνουμε ΦΠΑ, καύσιμα, ΔΕΚΟ, κ.λπ., αντί να κόβουμε τις ενισχύσεις των ασφαλιστικών ταμείων, κ.λπ., κ.λπ., ας στρέψουμε την επιβάρυνση σε όσους μέχρι σήμερα εισφοροαπαλλάσσονται, φοροαπαλλάσσονται με προκλητικό τρόπο
Η λογική μας, που είναι στον αντίποδα της λογικής της Κυβέρνησης, αλλά και της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, δεν απαιτεί «επανάσταση», δεν απαιτεί «σοσιαλισμό», το μόνο που απαιτεί είναι πολιτική βούληση από τους κυβερνώντες να συγκρουστούν με ορισμένα συμφέροντα και να μη ρίξουν όλα τα βάρη στους εργαζόμενους.
Και κάτι ακόμη που έχει να κάνει με την παραπληροφόρηση και την τρομοκράτηση, για να περάσει η λογική του μονόδρομου.
Η Ε.Ε. λειτουργεί προς τη χώρα μας με μία λογική νεοφιλελεύθερης δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά δεν υποδεικνύει ή επιβάλλει πώς θα γίνει η μείωση του ελλείμματος, αν θα γίνει με τη μείωση των μισθών, ή θα γίνει με έσοδα από την φορολόγηση της μεγάλης εκκλησιαστικής περιουσίας.
Γιάννης Μπαλάφας, μέλος Π.Γ. του ΣΥΝ
Δημοσίευση στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 30/1/2010
Το Κόμμα μας αντιμετωπίζει σήμερα σοβαρά προβλήματα: Αμφισβήτηση του ρόλου του και της ηγεσίας του από διάφορες πλευρές, ασυνεννοησία των τάσεων της πλειοψηφίας και μειοψηφίας, έντονος ανταγωνισμός από συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ.
Η ενεργητική συμμετοχή των μελών, οι δημοκρατικές διαδικασίες, με παράλληλη αυστηρή τήρηση των καταστατικών πλαισίων, μέσα από τη διεξαγωγή ενός εκτάκτου Συνεδρίου, μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην αναγκαία δημοκρατική ανασυγκρότηση και επανεκκίνηση του Κόμματος, με δυναμισμό και έμπνευση.
Το Συνέδριο θα επεξεργαστεί πιο ολοκληρωμένα τη γραμμή της αριστερής προγραμματικής αντιπολίτευσης, θα οριοθετήσει με ρεαλισμό και ενωτική λογική τις σχέσεις ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ, θα ανοίξει δρόμους προς τους Οικολόγους – Πράσινους και το σοσιαλιστικό χώρο.
Θα εξετάσει, επίσης, πλευρές της κομματικής λειτουργίας, για την αποφασιστική συμμετοχή των μελών, την αξιολόγηση της λειτουργίας των τάσεων, την εμβάθυνση του πλουραλισμού και της αποτελεσματικότητας.
Οι υπαρκτοί κίνδυνοι από την εμφάνιση πόλωσης και τασικών περιχαρακώσεων καθώς και η πιθανότητα εσωστρέφειας τους επόμενους κρίσιμους μήνες, μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη δημοκρατία και την επιδίωξη προωθητικών συνθέσεων, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς ρυθμίσεις διοικητικού χαρακτήρα.
Το Κόμμα μας μπορεί να βγει πιο ενωμένο και πιο ενισχυμένο από τις συνεδριακές διαδικασίες.
του Γιάννη Μπαλάφα
Μέλος της ΠΓ του ΣΥΝ
Διεύθυνση Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ
Η ενεργητική συμμετοχή των μελών, οι δημοκρατικές διαδικασίες, με παράλληλη αυστηρή τήρηση των καταστατικών πλαισίων, μέσα από τη διεξαγωγή ενός εκτάκτου Συνεδρίου, μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην αναγκαία δημοκρατική ανασυγκρότηση και επανεκκίνηση του Κόμματος, με δυναμισμό και έμπνευση.
Το Συνέδριο θα επεξεργαστεί πιο ολοκληρωμένα τη γραμμή της αριστερής προγραμματικής αντιπολίτευσης, θα οριοθετήσει με ρεαλισμό και ενωτική λογική τις σχέσεις ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ, θα ανοίξει δρόμους προς τους Οικολόγους – Πράσινους και το σοσιαλιστικό χώρο.
Θα εξετάσει, επίσης, πλευρές της κομματικής λειτουργίας, για την αποφασιστική συμμετοχή των μελών, την αξιολόγηση της λειτουργίας των τάσεων, την εμβάθυνση του πλουραλισμού και της αποτελεσματικότητας.
Οι υπαρκτοί κίνδυνοι από την εμφάνιση πόλωσης και τασικών περιχαρακώσεων καθώς και η πιθανότητα εσωστρέφειας τους επόμενους κρίσιμους μήνες, μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη δημοκρατία και την επιδίωξη προωθητικών συνθέσεων, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς ρυθμίσεις διοικητικού χαρακτήρα.
Το Κόμμα μας μπορεί να βγει πιο ενωμένο και πιο ενισχυμένο από τις συνεδριακές διαδικασίες.
του Γιάννη Μπαλάφα
Μέλος της ΠΓ του ΣΥΝ
Διεύθυνση Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ
Δήλωση στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ, 29/1/2010
O Συνασπισμός βρίσκεται στη δίνη μιας παρατεταμένης κρίσης. Οι εκδηλώσεις της κρίσης, που αναδεικνύουν, ταυτόχρονα, και τις γενεσιουργές αιτίες της, είναι οι μεγάλες δυσκολίες του ΣΥΝ στις σχέσεις του με το ΣΥΡΙΖΑ, είναι η αδυναμία της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας, Αριστερό Ρεύμα και Ανανεωτική Πτέρυγα, να συμβάλλουν σε προωθητικές συνθέσεις, είναι η αμφισβήτηση του ίδιου του ρόλου του ΣΥΝ και της ηγεσίας του από διάφορες πλευρές.
Ως αποτέλεσμα προκύπτει η αδυναμία του Κόμματος να αξιοποιήσει τη νέα κατάσταση που δημιουργεί η δεξιόστροφη κυβερνητική πολιτική και η διάψευση των προσδοκιών που επένδυσε μεγάλο τμήμα πολιτών στο ΠΑΣΟΚ.
Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη, αλλά αναστρέψιμη.
Εχουμε ανάγκη, ως Κόμμα πρωτίστως, από μια «επανεκκίνηση με νέα έμπνευση». Στις σημερινές συνθήκες αυτό μεταφράζεται: Πρώτο, από μια σταθερή και συνεχή στροφή στα προβλήματα του λαού, ως μια δύναμη που θέλει και επιδιώκει να συμβάλλει στην επίλυσή τους, σήμερα. Δεύτερο, από τη διεξαγωγή, με σύμφωνη γνώμη όλων, ενός εκτάκτου συνεδρίου, το οποίο θα επιβεβαιώσει την πολιτική της αριστερής προγραμματικής αντιπολίτευσης και θα επανατοποθετήσει τα όρια και τον χαρακτήρα της πολιτικής συμμαχίας του ΣΥΡΙΖΑ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ
Μέλος Π.Γ. ΣΥΝ
Διεύθυνση Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ
Ως αποτέλεσμα προκύπτει η αδυναμία του Κόμματος να αξιοποιήσει τη νέα κατάσταση που δημιουργεί η δεξιόστροφη κυβερνητική πολιτική και η διάψευση των προσδοκιών που επένδυσε μεγάλο τμήμα πολιτών στο ΠΑΣΟΚ.
Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη, αλλά αναστρέψιμη.
Εχουμε ανάγκη, ως Κόμμα πρωτίστως, από μια «επανεκκίνηση με νέα έμπνευση». Στις σημερινές συνθήκες αυτό μεταφράζεται: Πρώτο, από μια σταθερή και συνεχή στροφή στα προβλήματα του λαού, ως μια δύναμη που θέλει και επιδιώκει να συμβάλλει στην επίλυσή τους, σήμερα. Δεύτερο, από τη διεξαγωγή, με σύμφωνη γνώμη όλων, ενός εκτάκτου συνεδρίου, το οποίο θα επιβεβαιώσει την πολιτική της αριστερής προγραμματικής αντιπολίτευσης και θα επανατοποθετήσει τα όρια και τον χαρακτήρα της πολιτικής συμμαχίας του ΣΥΡΙΖΑ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ
Μέλος Π.Γ. ΣΥΝ
Διεύθυνση Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ
Δήλωση Γιάννη Μπαλάφα, μέλους Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ
Υποστήριξα την πρόταση για διεξαγωγή εκτάκτου Συνεδρίου, επειδή θεωρώ ότι, μέσα από τη διεξαγωγή ενός δημοκρατικού, ουσιαστικού, ανοιχτού Συνεδρίου μπορούν να αντιμετωπιστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα κρίσιακά φαινόμενα που χαρακτηρίζουν σήμερα την κατάσταση στο κόμμα και, ταυτόχρονα, οι αποφάσεις αυτού του Συνεδρίου μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά σε μια επανεκκίνηση του κόμματος, με δυναμισμό και έμπνευση.
Δήλωση Γιάννη Μπαλάφα, μέλους της Π.Γ. του ΣΥΝ
Η σημερινή ανακοίνωση μελών της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ συνιστά μια ευθεία επίθεση ενάντια στον ΣΥΝ. Προβληματίζει ο χρόνος και η ένταση της επιθετικότητας. Οι σύντροφοι που υπογράφουν την ανακοίνωση πρέπει να ξανασκεφτούν τις επιπτώσεις της ενέργειας αυτής.
Κρατικός Προϋπολογισμός 2010... κουβέντα να γίνεται!
άρθρο του Γιάννη Μπαλάφα, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ στην "Ελευθεροτυπία", 24/12/2009
Η απαξιωτική αναφορά στον τίτλο θέλει να αναδείξει την υποτίμηση με την οποία οι κυβερνώντες αντιμετωπίζουν, κάθε χρόνο, το θεωρητικά πιο σημαντικό νομοθέτημα από την πλευρά της οικονομίας.
Παρά ταύτα η συζήτηση για τον προϋπολογισμό φέρνει στο προσκήνιο χρήσιμα συμπεράσματα και προτάσεις για την κρίση, την αντιμετώπιση των επιπτώσεων, την αναζήτηση διεξόδου από αυτήν.
Όσα καταγράφονται στο σχέδιο του προϋπολογισμού, σηματοδοτούν μια παταγώδη αποτυχία όχι μόνο της οικονομικής πολιτικής της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά και τη χρεωκοπία ενός παραγωγικού μοντέλου, που έχει οδηγήσει τη χώρα να ζει με δανεικά. Παραπέρα, ο Προϋπολογισμός 2010 αποτυπώνει και την εξάντληση ενός πολιτικού συστήματος διακυβέρνησης, που στηρίζεται στη σπατάλη, στις πελατειακές σχέσεις, στον κομματισμό και στο ανεξέλεγκτο των δαπανών της εκάστοτε εξουσίας.
Η αναζήτηση άλλων δρόμων προβάλλει ως αδήριτη ανάγκη.
Δεν αγνοούμε την πολύ δύσκολη κατάσταση, ιδιαίτερα τα άθλια δημόσια οικονομικά της χώρας. Όμως, όλα αυτά, δεν συνιστούν έκπληξη για τον κ. Πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του. Τους είχαν γνωστοποιηθεί έγκαιρα, πριν τις εκλογές, σύμφωνα με τις δηλώσεις του κ. Προβόπουλου και παρόλα αυτά ο κ. Πρωθυπουργός επέμενε προεκλογικά ότι «λεφτά υπάρχουν». Για να κατρακυλήσει σε μερικές βδομάδες στο ότι «η χώρα είναι στην εντατική». Η αξιοπιστία και η τήρηση των προεκλογικών δεσμεύσεων δεν χαρακτηρίζουν ούτε τον προϋπολογισμό, ούτε την κυβέρνηση.
Το κεντρικό ζήτημα του Προϋπολογισμού 2010, που είναι το τεράστιο έλλειμμα των 25 δις ευρώ, ποσό που υπερβαίνει το 10% του ΑΕΠ, έχει σαν κύρια αιτία το διαχρονικό φαινόμενο της υστέρησης των εσόδων και της υπέρβασης των δαπανών. Με αυτό το δεδομένο ο δανεισμός του δημοσίου για το 2010 θα ξεκινήσει περίπου από τα 55 δις ευρώ, γεγονός που θα διαμορφώσει το δημόσιο χρέος πάνω από το 120% του ΑΕΠ !
Και εδώ προβάλλει ο μεγάλος κίνδυνος. Η πολιτική που ακολουθεί το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης να παγιδέψει στην ύφεση την ελληνική οικονομία, με πολύ αρνητικές επιπτώσεις για την απασχόληση και για το εισόδημα της μεγάλης πλειοψηφίας των ελλήνων πολιτών.
Η αντιμετώπιση της ζοφερής οικονομικής κατάστασης, που εκφράζεται ανάγλυφα στον Προϋπολογισμό 2010, απαιτεί:
Πρώτο, την προστασία των εργαζομένων και των ανέργων από τις συνέπειες της κρίσης, πολιτική που θα συμβάλει στην επιδιωκόμενη ενίσχυση της ζήτησης.
Δεύτερο, την επιδίωξη θετικής διεξόδου από την κρίση, με κύρια εργαλεία την προώθηση ενός γενναίου Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και τη δημιουργία ενός τραπεζικού πόλου υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο, με κεντρικό ρόλο της Εθνικής Τράπεζας, που θα ενισχύσει τη ρευστότητα στην αγορά.
Η απαξιωτική αναφορά στον τίτλο θέλει να αναδείξει την υποτίμηση με την οποία οι κυβερνώντες αντιμετωπίζουν, κάθε χρόνο, το θεωρητικά πιο σημαντικό νομοθέτημα από την πλευρά της οικονομίας.
Παρά ταύτα η συζήτηση για τον προϋπολογισμό φέρνει στο προσκήνιο χρήσιμα συμπεράσματα και προτάσεις για την κρίση, την αντιμετώπιση των επιπτώσεων, την αναζήτηση διεξόδου από αυτήν.
Όσα καταγράφονται στο σχέδιο του προϋπολογισμού, σηματοδοτούν μια παταγώδη αποτυχία όχι μόνο της οικονομικής πολιτικής της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά και τη χρεωκοπία ενός παραγωγικού μοντέλου, που έχει οδηγήσει τη χώρα να ζει με δανεικά. Παραπέρα, ο Προϋπολογισμός 2010 αποτυπώνει και την εξάντληση ενός πολιτικού συστήματος διακυβέρνησης, που στηρίζεται στη σπατάλη, στις πελατειακές σχέσεις, στον κομματισμό και στο ανεξέλεγκτο των δαπανών της εκάστοτε εξουσίας.
Η αναζήτηση άλλων δρόμων προβάλλει ως αδήριτη ανάγκη.
Δεν αγνοούμε την πολύ δύσκολη κατάσταση, ιδιαίτερα τα άθλια δημόσια οικονομικά της χώρας. Όμως, όλα αυτά, δεν συνιστούν έκπληξη για τον κ. Πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του. Τους είχαν γνωστοποιηθεί έγκαιρα, πριν τις εκλογές, σύμφωνα με τις δηλώσεις του κ. Προβόπουλου και παρόλα αυτά ο κ. Πρωθυπουργός επέμενε προεκλογικά ότι «λεφτά υπάρχουν». Για να κατρακυλήσει σε μερικές βδομάδες στο ότι «η χώρα είναι στην εντατική». Η αξιοπιστία και η τήρηση των προεκλογικών δεσμεύσεων δεν χαρακτηρίζουν ούτε τον προϋπολογισμό, ούτε την κυβέρνηση.
Το κεντρικό ζήτημα του Προϋπολογισμού 2010, που είναι το τεράστιο έλλειμμα των 25 δις ευρώ, ποσό που υπερβαίνει το 10% του ΑΕΠ, έχει σαν κύρια αιτία το διαχρονικό φαινόμενο της υστέρησης των εσόδων και της υπέρβασης των δαπανών. Με αυτό το δεδομένο ο δανεισμός του δημοσίου για το 2010 θα ξεκινήσει περίπου από τα 55 δις ευρώ, γεγονός που θα διαμορφώσει το δημόσιο χρέος πάνω από το 120% του ΑΕΠ !
Και εδώ προβάλλει ο μεγάλος κίνδυνος. Η πολιτική που ακολουθεί το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης να παγιδέψει στην ύφεση την ελληνική οικονομία, με πολύ αρνητικές επιπτώσεις για την απασχόληση και για το εισόδημα της μεγάλης πλειοψηφίας των ελλήνων πολιτών.
Η αντιμετώπιση της ζοφερής οικονομικής κατάστασης, που εκφράζεται ανάγλυφα στον Προϋπολογισμό 2010, απαιτεί:
Πρώτο, την προστασία των εργαζομένων και των ανέργων από τις συνέπειες της κρίσης, πολιτική που θα συμβάλει στην επιδιωκόμενη ενίσχυση της ζήτησης.
Δεύτερο, την επιδίωξη θετικής διεξόδου από την κρίση, με κύρια εργαλεία την προώθηση ενός γενναίου Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και τη δημιουργία ενός τραπεζικού πόλου υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο, με κεντρικό ρόλο της Εθνικής Τράπεζας, που θα ενισχύσει τη ρευστότητα στην αγορά.